O mnie

Psychoterapia pojawiła się w moim życiu po długim namyśle — jako naturalna kontynuacja pracy z ludzkimi historiami. Moje wcześniejsze wykształcenie teatrologiczne nauczyło mnie uważności na to, jak człowiek opowiada o sobie: słowami, gestem, napięciem, pauzą. Spędzając długie godziny na widowni, uczyłam się słuchać tego, co dzieje się pod powierzchnią — emocji, które nie zawsze znajdują słowa, ruchów, które zdradzają napięcie, momentów, w których ciało mówi szybciej niż myśl. Dziś ta wrażliwość jest częścią mojej pracy terapeutycznej. Pomaga mi widzieć osobę, kontekst i historię — a nie tylko objawy.